بسم الله الرحمن الرحیم

و اوست که باران را پس از ناامیدی فرو میفرستد

خیلی هامون سال 96 رو با این امید شروع کردیم که دیگه امسال سال ظهور مهربان پدر عوالم هستی باشه و تنها دعای قلبی و واقعیمون این بود که دست پدرانه شان بر سر ما یتیمان بروز پیدا کنه..

و بابا مهدی جان ، این یتیمی ای نیست که درد بی درمان باشه. درد هست اما درمانش شما هستید و خواهید بود و هیچکس جز شما آنطور که باید پدر خلق نیست و بهار خلق هم با این گذر ایام میسر نشود مگر به ظهور سبزتان..

 شما همانی هستید که خورشید هر روز به شوق دیدارتان طلوع میکند و هر سبزه وشکوفه ای به عشق شما و با دست ولاییتان سر از خاک بیرون می آورد..

امروز بیست و یکم اسفند بود ولی ما هنوز امیدواریم..

امسال هنوز تموم نشده...

و خدایا خودت فرمودی لاتقنطوا من رحمت الله 

از رحمت خدا ناامید نشوید

 

و باز خود گفتی و اسئلوا الله من فضله .

از فضل خدا درخواست کنید

 

و باز فرمودی و اوست که باران را پس از  ناامیدی فرو می فرستد و رحمت خود را می گسترد ، و اوست سرپرست و دوست و یاور ستوده..

 

الهنا و سیدنا و مولانا بر ما ببار باران بهاری را که باران و مایه ی زندگانی ولی توست..

 

ارحم من راس ماله الرجا

بر کسی که بزرگترین سرمایه اش امید است رحم کن..

 

 

تکیه بر کعبه بزن سر بده آوای ظهور..

 باران تویی به خاک من بزن..

 

اللهم عجل لولیک الفرج

و چه کسی جز گمراهان از رحمت خدا ناامید میشود؟

 



برچسب ها : امام زمان (عج) ,  باران رحمت ,  بهار ,  بهار خلق ,  دعا ,  امید , 

نوشته شده در دوشنبه 21 اسفند 1396 ساعت 20:00 | آخرین ویرایش در دوشنبه 21 اسفند 1396 ساعت 20:40