بسم الله الرحمن الرحیم

 

چه میشود گهگاه و "ناگاه" یاد تو می افتم و تمام وجودم خواستنت میشود؟

بی گمان دل به دل راه دارد و اگر تو اول مرا نمیخواندی هواییت نمیشدم... تازه تو همیشه یادم هستی، که خود گفته ای "من یاد شما را فراموش نمیکنم"[0]

 

همه چیز هست، همه هستند، ایام شادی و عید است اما درد دوری ات را چه کنم من؟

نه اینکه خوشحال نیستم، نه اینکه نمیخندم، نه ایتکه بالا و پایین نمیپرم و شور و نشاط ندارم..

اما.. 

من در میان جمع و دلم جای دیگر است..

و خدا را شکر که جای دیگر است. که بغیر با تو بودن دلم آرزو ندارد..

خدایا شما کریمی و خود گفته ای:

 وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ[1]

حتی به کسی که از تو درخواستی نکرده و تو را نمیشناسد از روی لطف و محبت و مهربانی میبخشی.

چه رسد به اینکه تمام امید یکی باشی و شعله ای درونش افروخته باشی و تمام خواسته اش شده باشی..(هر چند لیاقت محبتت را نداشته باشد.)

و راه را نشانش داده باشی و برایش راهنمای معصوم و مهربان بفرستی (که لَقَد جاءَكُم رَسولٌ مِن أَنفُسِكُم عَزیزٌ عَلَیهِ ما عَنِتُّم حَریصٌ عَلَیكُم بِالمُؤمِنینَ رَئوفٌ رَحیمٌ[2]) که مستقیم و بی حاشیه دست در دستش گذاریم و به تو برسیم.

دلم خود خود خودت را میخواهد. این ناچیز را برای درگاه امام قبولش کن..

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا..[3]

که پروردگارش بصورت نیکویی پذیرفتش و بطرزی شایسته پرورشش داد..

هر جا خواسته ای هست، راهی هست. پیشاپیش ممنونم ازت بزرگ خدای مهربانم.

 

[0] نامه امام زمان روحی فداه به شیخ مفید.

[1] چون بندگانم از تو درباره من پرسند، (بدانند که) من نزدیکم و دعای دعا کننده را اجابت کنم. 41 بقره.

[2] به یقین، رسولی از خود شما بسویتان آمد که رنجهای شما بر او سخت است؛ و نسبت به شما (هدایتتان، سعادت و رستگاریتان) بسیار حریص و مشتاق است؛ و نسبت به مؤمنان، رئوف و مهربان است. 128 توبه.

[3] 37 آل عمران

 



برچسب ها : امام ,  محبت امام ,  محبت ,  امام زمان (عج) ,  پیامبر مهربانی , 

نوشته شده در یکشنبه 22 مرداد 1396 ساعت 20:06 | آخرین ویرایش در سه شنبه 23 آبان 1396 ساعت 17:03